Γράμμα από μια δασκάλα στα παιδιά της Παλαιστίνης

Γράμμα από μια δασκάλα στα παιδιά της Παλαιστίνης

Κανένας κατακτητής δεν άντεξε στην πορεία της ιστορίας. Δεν θα αντέξει ούτε τώρα ούτε στο μέλλον, στον αγώνα των λαών για ελευθερία, ανεξαρτησία, κατάργηση της εκμετάλλευσης των λαών και των ανθρώπων. Θα νικήσουμε.

Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας πνευματικής – καλλιτεχνικής δημιουργίας της ΕΕΔΥΕ για την τρέχουσα χρονιά, με τίτλο «Αλληλεγγύη στα παιδιά και στο λαό της Παλαιστίνης», η γιατρός και συγγραφέας Μαριάνθη Αλειφεροπούλου – Χαλβατζή απέστειλε προς αξιοποίηση τα παρακάτω υλικά.

 

Γράμμα από μια δασκάλα στα παιδιά της Παλαιστίνης.

Tο συνυπογράφουν και μαθητές.

        

Παιδιά της Παλαιστίνης, συμμαθητές και αδέρφια με τα δικά μας παιδιά.

Παιδιά του πολέμου, με τα βομβαρδισμένα σπίτια και τα σχολειά. Αποκλεισμένα μέσα στα τείχη της ντροπής της ανθρωπότητας, που σας λήστεψαν το φαγητό, τα παιχνίδια, τα μολύβια, τα βιβλία  και τα όνειρα. Που σας στέρησαν το δικαίωμα στη γνώση. Που σας ορφάνεψαν από γονείς, παπούδες και δασκάλους.

Παιδιά ανυπότακτα με τη σφεντόνα και τις πέτρες απέναντι στις βόμβες, στα τάνκς  και στα αεροπλάνα του κατακτητή. Απέναντι, στους δολοφόνους των λαών και της Ειρήνης. Με την επιμονή, το θάρρος και τη δύναμη στην παιδική γροθιά σας. Με την ελπίδα να φτερουγίζει στη λαβωμένη ψυχούλα σας, που παραμένει όμως  πεισματάρα και ανίκητη. Είμαστε δίπλα σας αλληλέγγυοι.

Εμείς, πολλοί δάσκαλοι, στα δικά μας σχολειά εδώ στην Ελλάδα, με τα δικά μας προβλήματα, αλλά και γονείς στα «κρυφά σχολειά» του αγώνα, στους δρόμους και στους τόπους δουλιάς, διδάσκουμε στα παιδιά μας, την δικαιοσύνη, την αγωνιστικότητα, την φιλία, την αλληλεγγύη, την περηφάνεια και την  ειρήνη.

Καταδικάζουμε τον αιμοβόρο και ανήθικο πόλεμο στη χώρα σας. Tους Εποικισμούς από το κράτος του Ισραήλ, την εκδίωξη από τη γη σας και τα σπίτια σας. Το επαίσχυντο τείχος που χωρίζει οικογένειες και χωριά, διαμελίζει το κράτος σας με στόχο να το διαλύσει. Καταδικαζουμε την κατεδάφιση σχολείων και νοσοκομείων, με αποτέλεσμα να μαθαίνετε γράμματα σε πολύ δύσκολες συνθήκες, σε σκηνές και εξωτερικούς χώρους. Να σας στερούν τα απαραίτητα αγαθά της ζωής, ακόμα και το πόσιμο νερό. Τους αποκλεισμούς στους δρόμους, που περιορίζουν τις μετακινήσεις, εμποδίζουν ή και αποκόβουν την επικοινωνία μεταξύ σας, τις προσβάσεις ακόμα και στα σχολεία ή στα νοσοκομεία. Τις φυλακίσεις και τις δολοφονίες ιδιαίτερα των παιδιών.

Δείχνουμε  τους υπαίτιους, τους κλέφτες και τους εμπόρους του πλούτου  και των δικαιωμάτων των λαών, μαζί και του δικού σας. Τους ληστές του ψωμιού και της γης σας. Τις κυβερνήσεις του Ισραήλ και όσους τους υποστηρίζουν, τους Αμερικάνους, την ΕΕ και άλλους. Το ΝΑΤΟ, αυτόν τον αιματοβαμένο οργανισμό, εργαλείο του ιμπεριαλισμού που υπηρετεί τον πόλεμο και όσους τον επιδιώκουν. Γνωρίζουμε ότι ευθύνη έχουν και οι κυβερνήσεις της δικής μας χώρας, γιατί συνεργάζονται και αντικειμενικά, στηρίζουν άμεσα ή έμμεσα τους δολοφόνους. Γιατί η πατρίδα μας  γέμισε με βάσεις του ΝΑΤΟ, που αποτελούν ορμητήρια του πολέμου. Γιατί δεν προχώρησαν στην αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους.

Αποκαλύπτουμε τις αιτίες, που, όπως σε όλους τους πολέμους, είναι η εκμετάλλευση της γης και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της. Η εκμετάλλευση λαών και ανθρώπων, η κλοπή του ιδρώτα του κορμιού και του μυαλού τους, η απληστία και η απανθρωπιά καθε κατακτητή.

Διδάσκουμε τη φιλία, την αλληλεγγύη, το δίκαιο και την ηθική. Τη συνεργασία, την συνευθύνη, τη δύναμη του αγώνα. Την ομορφιά του κόσμου και την ποίηση. Τα υλικά για να χτίσουμε το σπίτι της Ειρήνης για όλη  την ανθρωπότητα.

Εκεί που στα σχολειά όλου του κόσμου, μαζί με την ιστορία, τα μαθηματικά, τη γεωγραφία, τη φιλοσοφία, θα διδάσκουνε και το μάθημα της ισοτιμίας των ανθρώπων και των λαών, της φιλίας και της αγάπης. Το μάθημα  για τις σύγχρονες ανάγκες των ανθρώπων και των παιδιών σε όλο τον πλανήτη. Εκεί που δεν θα υπάρχει η φτώχεια, ούτε και ο αμύθητος πλούτος για τους λίγους, η εκμετάλλευση ανθρώπου απο άνθρωπο. Μαζί με το φαγητό, τη δουλειά και το σπίτι θα υπάρχουν τα βιβλία, η υγεία, η ευεξία, ο πολιτισμός, ο αθλητισμός, η απόλαυση των κατακτήσεων της επιστήμης από όλους. Ο στοχασμός, η ποίηση, η αρμονία της ζωής.

Παιδιά του πολέμου και της προσφυγιάς σε όλο τον κόσμο και στην γειτονική μας Παλαιστίνη, είσαστε συμμαθητές και αδέρφια με τα δικά μας παιδιά. Με τα παιδιά και αυτού του σχολειού που συνυπογράφουν ετούτη την Επιστολή. Είμαστε δίπλα σας, δίπλα στους γονιούς, στους παπούδες και τα αδερφάκια σας, συμμαχητές στον απελευθερωτικό και δίκαιο αγώνα σας.

Διεκδικούμε να σταματήσει άμεσα ο απάνθρωπος πόλεμος απο το κράτος του Ισραήλ. Να αναγνωρισθεί απο όλα τα κράτη και τους οργανισμούς και το δικό σας κράτος, η Παλαιστίνη, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, όπως έχει ορισθεί από τον ΟΗΕ. Να γκρεμιστεί το τείχος της ντροπής. Να έχετε σχολεία, νοσοκομεία, δασκάλους, γιατρούς, Πανεπιστήμια και ό,τι δικαιούται κάθε παιδί. Να απολαμβάνουμε όλοι οι άνθρωποι και οι λαοί τις κατακτήσεις της ανθρωπότητας.

Αγαπημένα μας παιδιά, η σκέψη ότι και εσείς μεγαλώνετε μέσα στη φρίκη του πολέμου, αυξάνει και τη δική μας ευθύνη. Δεσμευόμαστε πιο μαζικά και οργανωμένα μέσα από την  ΕΕΔΥΕ (Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη) και άλλα  κινήματα  στους τόπους δουλειάς, στα Πανεπιστήμια, στα σχολεία, στη γειτονιά, να εντείνουμε την αντίδρασή μας ενάντια στους κατακτητές σας και όσους τους στηρίζουν. Να απαιτήσουμε να κλείσουν οι βάσεις του ΝΑΤΟ στην Πατρίδα μας, γιατί δεν θέλουμε να  γίνει ορμητήριο πολέμων. Αντίθετα, θέλουμε να την κάνουμε χώρα φιλίας και αλληλεγγύης ιδιαίτερα στους λαούς που υποφέρουν. Έτσι θα τιμήσουμε την ιστορία και τους αγώνες του δικού μας Λαού ενάντια στο φασισμό και κάθε κατακτητή. Το υποσχόμαστε.

Παιδιά μας, συμμαθητές και αδέρφια μας

Κανένας κατακτητής δεν άντεξε στην πορεία της ιστορίας. Δεν θα αντέξει ούτε τώρα ούτε στο μέλλον, στον αγώνα των λαών για ελευθερία, ανεξαρτησία, κατάργηση της εκμετάλλευσης των λαών και των ανθρώπων. Θα νικήσουμε. Μαζί θα χτίσουμε τον κόσμο της δικαιοσύνης, της φιλίας και της ειρήνης, που μας ανήκει.

Θα σας χαιρετίσουμε  με δυό ποιήματα, ένα  για τον πόλεμο και ένα την Ειρήνη

 

 

Πόλεμος

Λαβώσανε τον ουρανό !

Κόκκινες στάλες βροχής .

Αίματα !!!

Οι ράχες των περιστεριών λερώθηκαν.

Πόλεμος!!!

Στον κάδο των σκουπιδιών

σαπίζει ένας άνθρωπος.

 

 

Ειρήνη

Απέραντος κι αλώβητος ο ουρανός .

Ο στρατηλάτης ήλιος

σκορπίζει δίκαια το φως τοο

σε ολόκληρο τον κόσμο.

Τα λουλούδια  αναρριγούν

αναδύοντας θυμίαμα το άρωμα τους.

Τα  πουλιά κελαϊδάνε

ψαλμό και αλληλούϊα στη φύση.

Οι ράχες των περιστεριών ολόλευκες.

Ειρήνη!!!!

Οι άνθρωποι δημιουργούν

στοχάζονται και τραγουδάνε,

παιάνα  στη φιλία των λαών

και στην ομορφιά της ζωής.

Τα παιδιά  πλέκουν στεφάνια   στην Ειρήνη.

Στον σκουπιδότοπο της ανθρωπότητας

σαπίζει άχρηστος ο πόλεμος.

Ειρήνη!!!!!!!!!

 

 

 

ΕΝΑ  ΑΚΟΜΑ ΣΧΕΤΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ

 

Στα παιδιά του πολέμου

Παιδιά μου….

Τραγικά παιδιά του πολέμου

και των καταφυγίων

με τα φοβισμένα μάτια,

παιδιά ξεσπιτωμένα

της προσφυγιάς και της ορφάνιας,

θέλω να σας πω παραμύθια

να γαληνέψω τα τρομαγμένα μάτια σας

να αποθέσω λίγη στοργή

στις παγωμένες χουφτίτσες σας.

Τη γαλήνη της νύχτας να αποκαταστήσω

για να ονειρευτείτε ήσυχα και σείς

τους καβαλάρηδες και τους γαλαξίες.

Μα δεν μπορώ…

δεν έχω ούτε μια βελόνα

για να μπαλώσω πρώτα

τα κουρέλια των ονείρων σας

δεν έχω ούτε ένα ρούχο για να σκεπάσω

την ξεγυμνωμένη καρδούλα σας

ούτε μια σταλιά νερό

για να ξεπλύνω το αίμα

από τα λερωμένα προσωπάκια σας,

δεν έχω ούτε μια μπουκιά παρηγοριά.

 

Παιδιά μου…

Ξεσπιτωμένα παιδιά

του πολέμου και της ορφάνιας

κυνηγημένα παιδιά της προσφυγιάς

χωρίς πατρίδα, σπίτι και σκολειά

να διδαχτείτε τα τραγούδια σας

την ιστορία και τους ποιητές σας.

 

Έχω όμως παιδιά μου

μια άλλη πατρίδα για σας,

την καρδιά μου,  για ν’ απαγκιάσετε.

Ξέρω έναν άλλο σοφό γερο δάσκαλο,

το λαό μας,  να σας μαζέψει

κάτω από τις δυνατές αετίσιες φτερούγες του

να σας διδάξει το δίκιο και την ιστορία.

Ξέρω ένα «κρυφό σκολειό»,

για να σας μάθει

την πανανθρώπινη γλώσσα της επανάστασης.

Έχω ένα μαχαίρι στο σεντούκι

για να οπλίσω τα πεισμωμένα  χέρια σας.

Ετούτα έχω

παιδιά της προσφυγιάς και του πολέμου

και  είναι πιότερο χρήσιμα

από τα παραμύθια  και τη συμπόνια.

 

Μαριάνθη Αλειφεροπούλου Χαλβατζή

Γιατρός

Ενδιαφέροντα άρθρα